Gospodarstwo prywatne Głównego Geodety Kraju

Share This Post

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Główny Geodeta Kraju jest centralnym organem administracji rządowej w zakresie służby geodezyjnej i kartograficznej, wykonującym zadania przy pomocy Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii (GUGiK). Do zadań Głównego Geodety Kraju w zakresie IIP, należy utrzymywanie Geoportalu Infrastruktury Informacji Przestrzennej, jako centralnego punkt dostępu do usług: wyszukiwania, przeglądania, pobierania i przekształcania zgodnie z INSPIRE.

Obywatel w kontakcie z pracownikiem instytucji publicznej powinien mieć przekonanie, że urzędnik ten jest wobec niego szczery oraz wiedza jest oparta na solidnych kompetencjach i doświadczeniu. Niestety Głównemu Geodecie Kraju nie możemy zaufać.

W ustawie wskazany jest wymóg dla gmin aby usługi sieciowe przekazywały do Ewidencji zbiorów i danych przestrzennych – internetowego magazynu zbiorów danych przestrzennych stworzonych przez gminę i zgłoszonych zgodnie w Ustawą z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej do Głównego Geodety Kraju, który prowadzi publicznie dostępną ewidencję tych zbiorów. Główny Geodeta Kraju uważa że prowadzenia ewidencji zbiorów i usług danych przestrzennych nie jest jego obowiązkiem. Jego zdaniem do niego należy decyzja  jaka usługa jest poprawna czy błędna i czy zostanie opublikowa czy nie. Cała ta sytuacja nie jest zgodna z prawem, a dokładnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 października 2010 r. w sprawie ewidencji zbiorów i usług danych przestrzennych objętych infrastrukturą informacji przestrzennej § 4. ust. 2.

Pikanterii dodaje fakt, że adresy usług sieciowych udostępnione w ewidencji zbiorów i usług danych przestrzennych w większości należą do firmy w której Główny Geodeta Kraju przez 28 lat był prezesem, a w tym momencie jest współudziałowcem. Nie byłoby nic w tym złego gdyby te usługi były świadczone poprawnie, ale są one  opublikowane mimo że są błędne.

Warto więc się na to uczulić w przypadku wybrania konkretnego systemu. Wydawanie pieniędzy na system, który świadczy błędne usługi jest dużą stratą finansową dla gminy.

Organy właściwe do sporządzania projektów aktów np. rada gminy, burmistrz są zobowiązane do udostępnia nieodpłatnie zbiorów danych przestrzennych tworzone dla aktów np. MPZP, SUiKZP za pośrednictwem usług wyszukiwania, pobierania, pobierania. Mówi nam o tym art. 67c ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Niestety próżno szukać takich informacji, usługi nie są udostępniane.

Polska podobnie jak inne kraje UE zobligowana jest do wdrożenia unijnej Dyrektywy INSPIRE dotyczącej cyfryzacji aktów planowania przestrzennego. Wprawdzie ubiegłoroczna nowelizacja ustawy o planowaniu przestrzennym nie zawiera części kluczowych rozwiązań ujętych w tym dokumencie, ale nakłada na urzędy gmin odpowiedzialność prawną i finansową (np. poprzez rozstrzygnięcie nadzorcze) za brak wprowadzenia określonych narzędzi do elektronicznej obsługi.

Od 15 maja 2007 r. obowiązują zapisy unijnej Dyrektywy ustanawiającej jednolitą infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE). Jej głównym celem jest stworzenie zdolności współdziałania informacji przestrzennej w różnych państwach. Mowa o tzw. interoperacyjności dającej możliwość łączenia zbiorów danych bez powtarzalnej interwencji manualnej. Pomóc osiągnąć ten cel ma harmonizacja – działania o charakterze technicznym, organizacyjnym i prawnym w kierunku zapewnienia wzajemnej spójności zbiorów danych przestrzennych i usług geoinformacyjnych.

Przesłanie Krajowego Planu Odbudowy do Komisji Europejskiej rozpoczęło procedurę przeznaczenia 1,75 mld zł na “Stworzenie przedsiębiorcom stabilnych warunków do inwestowania” i na reformę planowania przestrzennego.

Oznacza to, że w Polsce rozpocznie się okres intensywnego poszukiwania terenów pod inwestycje przez podmioty z Polski i z zagranicy.

Jest to dobra okazja dla gmin do zaprezentowania swoich terenów inwestycyjnych.
Gminy, które jako pierwsze udostępnią je w wygodnej formie przeglądania online będą cieszyć się największym zainteresowaniem inwestorów.

Wyróżni to gminę na tle Polskich gmin w zakresie innowacyjności i dostępności przeznaczeń terenów inwestycyjnych, dodatkowo otwierając się na inwestorów z całej Europy, którzy po jednym kliknięciu na dowolną działkę ewidencyjną na terenie gminy otrzymają pełną informację o jej wszystkich uwarunkowaniach prawnych.

W momencie wprowadzania dyrektywy INSPIRE było to bardzo trudne z uwagi na niejednolitość planów przestrzennych, mających w dodatku bardzo różne klasyfikacje. Niestety problem nadal istnieje.

Błędne usługi sieciowe z tematu planowania przestrzennego mogą zakończyć się rozstrzygnięciem nadzorczym dla opracowywanych dokumentów planistycznych gmin przez Wojewodę, co może spowodować, że część planu lub jego całość nie będzie obowiązywać co będzie skutkować koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów. Gmina będzie musiała znaleźć firmę, która w poprawny sposób przystosuje dokumenty do obowiązujących przepisów prawa to również wiąże się z kosztami które są zduplikowane.

To nowość dla urzędników gminnych, do której niewielu jest przygotowanych. 

Do tej pory nieprzestrzeganie ustawy o IIP nie powodowało skutków finansowych i prawnych dla urzędów gmin, problem był bagatelizowany. Jednak wraz z wejściem w życie zmian w ustawie o planowaniu przestrzennym, będzie to skutkowało konsekwencjami prawnymi oraz finansowymi.

Art. 67c pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym mówi o usługach: wyszukiwania, przeglądania i pobierania zbiorów danych przestrzennych. Pierwszy problem z poprawnym wypełnieniem obowiązków pojawia się przy usłudze przeglądania, którą jest WMS (Web Map Service). Powinna ona „umożliwiać co najmniej: wyświetlanie, nawigowanie, powiększanie i pomniejszanie, przesuwanie lub nakładanie na siebie zobrazowanych zbiorów oraz wyświetlanie objaśnień symboli kartograficznych i zawartości metadanych”.

Nie wszystkie systemy informacji przestrzennej dostępne na rynku oferują możliwość wyświetlania symboli kartograficznych i zawartości metadanych w swoich usługach WMS co powoduje niedostosowanie się do INSPIRE.

Kolejną kwestią, które może rodzić problemy, jest zapewnienie usługi pobierania, czyli WFS (Web Feature Service, zgodna ze specyfikacją OGC). W tym przypadku znalezienie systemu, który oferuję taką usługę, jest już dużo trudniejsze. Usługa WFS to nic innego jak zapewnienie możliwości pobierania kopii zbiorów danych przestrzennych w postaci edytowalnej z zachowaniem informacji przenoszonych w tabeli atrybutów. Jest to szczególnie istotne w przypadku zbiorów danych przestrzennych, które przechowują informacje o danym zbiorze, a ich pobranie powinno być ogólnodostępne. Taka usługa zapewnia bezpośredni dostęp do danych wektorowych.

Ostatnia usługą jest usługa CSW (Catalogue Service for Web) która umożliwia wyszukiwanie i zaczerpywanie metadanych czyli danych o danych przestrzennych wykonanych w standardach OCG z innych miejsc dostępnych w Internecie i połączenia ich a następnie wizualizacji tych danych w jednym miejscu na mapie – np. Geoportalu czy Geonetworku GIOŚ.

Przygotowaliśmy poradniki w formie wideo, które pozwolą sprawdzić czy świadczone dla Państwa usługi spełniają przepisy prawa ustawy o planowaniu przestrzennym:

Usługa przeglądania (WMS):

https://youtu.be/kQa9oyeGUcs

Usługa pobierania (WFS):

Jak sprawdzić poprawność usług sieciowych?

Dowiedź się więcej

Article

SIP a Ewidencja Zbiorów i Usług Sieciowych

Poprawne udostępnianie danych przestrzennych – rola firm takich jak Mapmaker.online Jako społeczeństwo, korzystamy z danych przestrzennych na co dzień, nie zdając sobie z tego sprawy.

Do You Want To Boost Your Business?

drop us a line and keep in touch